Honesty, my friend

Με τρόπο… ένας είναι ο τρόπος: στα μούτρα

Απορώ γιατί οι άνθρωποι δεν είναι ειλικρινείς αλλά ακόμη και όταν είναι προσέχουν συνήθως πως θα πουν αυτό που θα πουν και με ποιο τρόπο δεν θα θίξουν κανέναν. Γιατί να θίξουν κάποιον όταν λένε αλήθεια; Μήπως γιατί ούτε οι ίδιοι αντέχουν την αλήθεια; Μιας και όλα για τους ανθρώπους είναι, σημαίνει πως ο καθένας μας έχει ζήσει – νιώσει – σκεφτεί – κάνει – θελήσει ότι και οι άλλοι λίγο πολύ άρα γιατί μας ενοχλεί τελικά να πούμε τα πράγματα όπως είναι είτε αφορούν άλλους είτε εμάς; Μήπως λέω μήπως γιατί είμαστε χέστηδες; Μήπως γιατί ωραιοποιώντας την αλήθεια των άλλων χρυσώνουμε και το δικό μας χάπι; Ναι, η απάντηση είναι πως σίγουρα αυτό συμβαίνει, αν είμαστε κουλ με τον εαυτούλη μας δεν θα μας πείραζε να δεχτούμε την εκάστοτε αλήθεια και στους γύρω μας. Άρα αφού όλοι στα ίδια σκατά κολυμπάμε δεν θα ήταν καλύτερα να τα λέμε όλα στα μούτρα; Θα κάναμε καλό σε κάποιους που θα είχαν το λίγο μυαλό να σκεφτούν ότι δεν κάνανε το βράδυ την αυτοκριτικούλα τους και ίσως τους σπρώξουμε να αρχίσουν να την κάνουν. Οι άλλοι δεν έχουν σωτηρία οπότε είτε πέτρες πετάς σε ένα τοίχο είτε νερό, το ίδιο κάνει. Βέβαια για να γίνει αυτό πρέπει όλοι να ξεκινήσουν από κάπου κάνοντας μια μικρή έστω αυτοκριτική αλλιώς θα πλακώνονται στις φάπες κάθε φορά που κάποιος θα τρίβει την αλήθεια στο στα μούτρα τους. Αλλά ρε γαμώτο αξίζει πραγματικά, αξίζει όσο τίποτα άλλο! Άσε που έτσι θα αλλάξουμε επιτέλους και κυβέρνηση!